ΚΛΗΣΕΙΣ ΑΞΙΑΣ 80 ΕΥΡΩ............ ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ.

Οι κάτοικοι της νοτιοανατολικής Αττικής θεωρούνται τυχεροί. Στην περιοχή τους υπάρχει σιδηροδρομικός σταθμός. Ο προαστιακός που παραδόθηκε το 2004 και τον διαχειρίζεται ο ΟΣΕ, και ο σταθμός μετρό της ΣΤΑΣΥ (ιδιωτική εταιρία) που παραδόθηκε το 2006.

Εξυπηρετεί εκατοντάδες κατοίκους της γύρω περιοχής, ενδεικτικά να αναφέρω τους κατοίκους του Κορωπίου, του Μαρκοπούλου, των Καλυβίων, της Κερατέας, του Λαυρίου, και θα εξυπηρετεί για 

πολλά χρόνια ακόμα.  

Ο ΟΣΕ έχει διαθέσει ένα οικόπεδο για υπαίθριο πάρκινγκ, το οποίο δεν μπορεί να εξυπηρετήσει πάνω από το 1/5 των αυτοκινήτων που φτάνουν καθημερινά στο σταθμό για την μετεπιβίβαση. 

Όταν δόθηκε και ο σταθμός του μετρό προς χρήση, κανείς δεν προέβλεψε τον όγκο των επιβατών και κατά συνέπεια και των αυτοκινήτων που θα έκαναν χρήση. Κανείς δεν σκέφτηκε ότι ο  σταθμός είναι εκτός αστικού ιστού και πρέπει να υπάρχει εύκολη πρόσβαση.

(φωτο από mesogianews.gr)

Υπάρχουν ανεκμετάλευτα χωράφια που θα μπορούσαν να γίνουν υπαίθρια πάρκινγκ, αλλά ως τώρα η χρήση γης το απαγορεύει στην περιοχή.

Κατά συνέπεια αυτά τα 10 χρόνια λειτουργίας του σταθμού, όλοι παρκάρουν πάνω στη γέφυρα και στους γύρω δρόμους. Υπήρξαν όλα αυτά τα χρόνια  πολλοί βανδαλισμοί και παραβιάσεις αυτοκινήτων καθώς η αστυνόμευση μέχρι πρόσφατα ήταν απούσα και ο  φωτισμός στην περιοχή  ελλιπής.

(φωτο από mesogianews.gr)

Την τελευταία εβδομάδα όμως, κάτι έχει αλλάξει. Παντού έχουν μπει κολωνάκια. Πάνω στη γέφυρα και στους δρόμους που καταλήγουν στις εισόδους του σταθμού. 

Φυσικά ο καθένας που θέλει να το ρισκάρει, παρκάρει ακόμα και σε σημεία που πριν δεν θα

το έκανε, όπως μπροστά σε στάση λεωφορείου. 

Ή ανάμεσα στα κολωνάκια.

Όλα αυτά τα χρόνια, όταν οι δρόμοι δεξιά και αριστερά ήταν γεμάτοι αυτοκίνητα, το παρκάρισμα γινόταν στη μέση, στη συνέχεια των νησίδων. Τώρα πια και εκεί απαγορεύεται. 

Η τροχαία πήρε εντολή να κόβει κλήσεις σε όλους όσους παρκάρουν σε σημεία που απαγορεύονται. Αυτό γίνεται καθημερινά. 

(στη φωτογραφία φαίνεται η κλήση στο μπροστινό τζάμι των αυτοκινήτων)

Φυσικά κανείς δεν θα αρνηθεί να παραδεχτεί ότι εξαιτίας του ανεξέλεγκτου παρκαρίσματος των αυτοκινήτων υπήρχαν επικίνδυνα σημεία, πάνω σε στροφές και συχνά εμποδίζοντας την ορατότητα.

Τώρα πια βλέπεις αυτοκίνητα παρκαρισμένα μέσα σε χωράφια και ανθρώπους να περπατούν εκατοντάδες μέτρα για να φτάσουν στην είσοδο του σταθμού. 

Δεν θα πω ότι αυτοί που παραβιάζουν τους κανόνες καλώς κάνουν. Αυτό που με κάνει να αναρωτιέμαι είναι: Γιατί τώρα; 

Ο δήμος καλώς έκανε και έκλεισε τα σημεία όπου στρίβουν τα αστικά λεωφορεία, γιατί όμως έκλεισε και τους γύρω δρόμους παρόλο που είναι φαρδείς; Σύμφωνα με υπεύθυνη πηγή από την τροχαία, τα κολωνάκια μπήκαν μετά από αίτημα του δήμου γιατί υπήρξαν κίνδυνοι για τη διαδρομή των αστικών λεωφορείων. Και η λύση ήταν από την πρώτη μέρα, κόψιμο κλήσεων αξίας 80 ευρώ από την τροχαία για να συνετιστούμε αμέσως.

Όταν φτιάχτηκε ο προαστιακός, το οικόπεδο που δόθηκε ήταν για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένο όγκο αυτοκινήτων. Δύο χρόνια μετά, και χωρίς καμιά υποδομή, πρόσθεσαν στον υπάρχοντα σταθμό και τη σταθερή τροχιά του μετρό. Και ξαφνικά ένα πρωί οι πολίτες που εξυπηρετούνται με το μετρό εδώ και δέκα χρόνια, δεν έχουν πού να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους. 

Δεν υπάρχει καμιά απολύτως μέριμνα για τα άτομα με χρόνια προβλήματα υγείας που πρέπει να αφήσουν το αυτοκίνητό τους και να πάνε σε νοσοκομείο. 

Δεν υπάρχει μέριμνα για να αφήνουν τις μηχανές οι δικυκλιστές.

Δεν υπάρχει μέριμνα για τον πολίτη που πρέπει να πάει στην εργασία του στην Αθήνα και δεν έχει τρόπο να φτάσει μέχρι το σταθμό με άλλο μέσο εκτός του αυτοκινήτου του. 

Και κανένας δεν σκέφτηκε ότι έρχεται χειμώνας. Πώς θα περπατάνε οι άνθρωποι μέσα στη βροχή και στο κρύο εκατοντάδες μέτρα απόσταση για να φτάσουν στην είσοδο του μετρό; 

(ο σταθμός είναι στο βάθος στο πολύ βάθος όμως!)

Εκτός.............................................
Αν έχει αλλάξει στο μεταξύ η χρήση γης στην περιοχή και έχει δοθεί σε μεγάλη κατασκευαστική εταιρία που θα φτιάξει ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης. Αλλά δεν θα έπρεπε πρώτα να φτιαχτούν οι χώροι που απαιτούνται και μετά να κλείσουν οι δρόμοι;
Εκτός............................................
Αν ο δήμος έχει άμεση ανάγκη από έσοδα, και βρήκε τον τρόπο μέσω των κλήσεων της τροχαίας να τα εισπράξει.

Μήπως οι ιθύνοντες των όμορων δήμων των οποίων οι κάτοικοι εξυπηρετούνται από το σταθμό του Κορωπίου να πάρουν απαντήσεις και να ενημερώσουν τους κατοίκους τους;

Η Katusha, ο Πλεύρης και άλλα παραμύθια.....

Έγινε ολόκληρο θέμα για το εμβατήριο που ακούστηκε κατά τη διάρκεια της παρέλασης στο Χαλάνδρι. Ο Θανάσης Πλεύρης (δημότης Χαλανδρίου) ήταν ο πρώτος που ξεσηκώθηκε γιατί δεν είναι δυνατό τα παιδιά του (κατά τα λεγόμενά του) που μεγάλωσαν σε μια δεξιά οικογένεια να ακούνε τέτοια εμβατήρια. 

Ο Πλεύρης και ο κάθε Πλεύρης ας διαβάσουν  την ιστορία με αντικειμενικότητα και μετά το συζητάμε........ 

Το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ) ιδρύθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου του 1941 στην κατεχόμενη τότε Αθήνα, με πρωτοβουλία του ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία  έγραφε ότι «...καλεί τον ελληνικό λαό, όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις του σ' ένα εθνικό μέτωπο της απελευθέρωσης». 

Η ηγεσία του ΚΚΕ άρχισε τις επαφές με τους αρχηγούς των υπολοίπων κομμάτων. Η  προσπάθεια δεν έφερε καμιά θετική ανταπόκριση. Όλοι έκριναν μάταιη μια τέτοια αντιστασιακή κίνηση λόγω της στρατιωτικής δύναμης της Ναζιστικής Γερμανίας

Τελικά με τη συμμετοχή των κομμάτων:  Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (ΣΚΕ), Αγροτικό Κόμμα Ελλάδας (ΑΚΕ) και  Ένωση Λαϊκής Δημοκρατίας (ΕΛΔ), φτιάχτηκε το ΕΑΜ. 

Στο ιδρυτικό κείμενο αναφέρεται ότι σκοπός του ΕΑΜ είναι: 

 «...η απελευθέρωση του Έθνους από τον ξένο ζυγό...»

«...η κατοχύρωση του κυριαρχικού δικαιώματος του ελληνικού λαού, όπως αποφανθεί περί του τρόπου της διακυβερνήσεώς του...»

«...το ΕΑΜ θα ασχοληθεί με την διατήρηση ακμαίου του απελευθερωτικού πνεύματος του ελληνικού λαού με την εξασφάλιση κατά το δυνατόν μιας συνεργασίας με τους άλλους λαούς οι οποίοι αγωνίζονται κατά των δυνάμεων του Άξονος...».

Στις 28 Οκτωβρίου του 1941 με εντολή του ΕΑΜ ο λαός της Αθήνας, ο οποίος ήταν και εξαθλιωμένος από την κατοχική πείνα, βγήκε στους δρόμους για να πανηγυρίσει το έπος του ελληνικού λαού στα βουνά της Αλβανίας. Ακολούθησαν απεργίες και άλλες κινητοποιήσεις που έκαναν τους κατακτητές να καταλάβουν ότι απέναντί τους πλέον είχαν ένα ξεσηκωμένο έθνος. 

Ο ύμνος του ΕΑΜ γράφηκε πάνω στη μουσική ενός ρώσικου τραγουδιού, το Katusha. 

Οι στίχοι του ρώσικου τραγουδιού σε ελεύθερη μετάφραση:

Μηλιές και αχλαδιές ανθοφορούν, 

Ομίχλη σέρνεται πάνω  στο ποτάμι. 

Η Κατιούσα στον πηγαιμό για τις τράπεζες, 

Προς την απότομη και ευγενή τράπεζα. 

Περπατούσε  τραγουδώντας ένα τραγούδι 

Σχετικά με έναν  γκρίζο αετό της στέππας, 

Σχετικά με την αληθινή αγάπη της, 

Του οποίου τα  γράμματα κρατούσε. 

Ω το τραγούδι σου! Μικρό τραγούδι της κόρης, 

Προς το λαμπερό ήλιο. 

Για να φτάσει στο στρατιώτη στα μακρινά σύνορα 

Μαζί με τους χαιρετισμούς από την Κατιούσα. 

Άφησέ τον να θυμηθεί  ένα συνηθισμένο κορίτσι, 

Και να ακούσει  πώς τραγουδάει, 

Άφησέ τον να διατηρήσει την Πατρίδα, 

Όπως η  Κατιούσα διατηρεί την αγάπη τους.

(Είναι ένα εμβατήριο που γράφηκε για τους στρατιώτες που πολεμούσαν στα βουνά για την πατρίδα τους. Ήθελαν να υπάρχει στο μυαλό τους η ελπίδα ότι θα ξαναγυρίσουν μετά τον πόλεμο νικητές και θα ανταμώσουν αυτούς που τους περιμένουν)

https://www.youtube.com/watch?v=Cydzolb0eIs

Οι στίχοι του εμβατηρίου του ΕΑΜ 

Τρία γράμματα μόνο φωτίζουν την ελληνική μας την γενιά

και μας δείχνουν φωτεινό τον δρόμο για να φέρουμε την λευτεριά

Είναι του αγώνα μας τα φώτα κι ο λαός τ' ακολουθεί πιστά

νέοι, γέροι όλοι μαζί φωνάζουν ζήτω ζήτω το ΕΑΜ

Το ΕΑΜ μας έσωσε απ' την πείνα, θα μας σώσει πάλι απ' την σκλαβιά

κι έχει πρόγραμμα λαοκρατία, ζήτω ζήτω ζήτω το ΕΑΜ 

Έχει ενώσει όλον τον λαό μας, κι έχει την ΕΠΟΝ και τον ΕΛΑΣ

κι έχει πρόγραμμα λαοκρατία, ζήτω ζήτω ζήτω το ΕΑΜ

https://www.youtube.com/watch?v=Fc9jwcfIxl4

Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από την κατοχική κυβέρνηση και μετά από συνεννόηση με τον Γεώργιο Παπανδρέου και την κυβέρνηση του Καΐρου αποφασίστηκε να δημιουργηθεί μια Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας  με την συμμετοχή 6 ΕΑΜίτων υπουργών.

Το ότι έγιναν τα Δεκεμβριανά και ο εμφύλιος που σπάραξε την Ελλάδα δεν αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Διαβάζοντας την ιστορία, φταίει μόνο το ΕΑΜ που βγήκε στο βουνό και έγινε ο εμφύλιος. (αυτά είναι από άλλο παραμύθι!)

ΠΟΣΟ ΛΑΪΣΜΟ ΘΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΑΚΟΜΗ;

Μια φορά την εβδομάδα ο Τατσόπουλος, ο γνωστός, που οι μισοί Έλληνες αγαπούν και οι άλλοι μισοί αγαπούν να τον μισούν, πιάνει στασίδι για μια ώρα στο Βήμαfm. 

Με αφορμή την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, θυμήθηκα μια ιστορία που είπε. Αναφέρω την ιστορία γιατί ο Τατσόπουλος την είπε δημόσια με ονοματεπώνυμα: Η Έλσα Παπαδημητρίου, πρώην βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, ήταν "ψυχοκόρη" της οικογένειας Παπανδρέου. Ουσιαστικά τον Ανδρέα Παπανδρέου τον είχε σαν αδερφό. Παπανδρεϊκή, καθώς περνούσαν τα χρόνια, πήγε στον Ανδρέα και του είπε ότι σκοπεύει να προσχωρήσει στο κόμμα της ΝΔ την εποχή  μάλιστα που ήταν υπό την ηγεσία του Μητσοτάκη. Όταν τη ρώτησε ο Ανδρέας γιατί, απάντησε ότι δεν μπορεί να βρίσκεται σε ένα κόμμα με τον Κουλούρη. Και ο Ανδρέας της απάντησε: Έχεις απόλυτο δίκιο, σε καταλαβαίνω, αλλά ο Κουλούρης μου φέρνει το 47%. 

Κατά τη συζήτηση της 10ης Οκτωβρίου για την  ψήφο εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση, άκουσα πολύ προσεκτικά τους δύο πολιτικούς αρχηγούς, της κυβέρνησης και της αντιπολίτευσης. Παραβλέπω το γεγονός του καβγά μεταξύ Βενιζέλου - Λαφαζάνη, γιατί ο πρώτος δεν άντεξε τόσες μέρες χωρίς να βγάλει την αλαζονία που τον διακατέχει, και ο δεύτερος απέδειξε το λόγο που πολλοί πολίτες αυτής της χώρας το κόμμα της αριστεράς το αποκαλούν ΤΣύριζα! 

Και ξαναγυρνώ στους δύο πολιτικούς αρχηγούς που θα ζητήσουν σε λίγους μήνες την ψήφο μας. 

Παίρνοντας το λόγο ο Τσίπρας, αναφέρθηκε γενικόλογα στο πρόγραμμα που είχε αναπτύξει ένα μήνα πριν στη Διεθνή Έκθεση της Θεσσαλονίκης. Ξόδεψε και τη δευτερολογία του την πρώτη φορά και ήταν λογικό κατά τη γνώμη μου γιατί ήξερε ότι αν ανταπαντούσε σε ότι έλεγε ο πρωθυπουργός, θα έχανε την πρώτη εντύπωση. Χαμηλών τόνων τα πρώτα λεπτά, ανέβασε ρυθμό και προκάλεσε, όταν συνέδεσε για άλλη μια φορά την ψήφο εμπιστοσύνης, την εκλογή του προέδρου δημοκρατίας και τις εκλογές με τέτοιο τρόπο ώστε να συνεχιστεί η εκλογολογία και την επόμενη μέρα. 

Δεν θα σταθώ όμως σε αυτό. Μου έκανε εντύπωση το παρουσιαστικό  του Τσίπρα. Έβλεπα μπροστά μου τον Ανδρέα Παπανδρέου. Οι κινήσεις του σώματος, των χεριών. Χαμηλοί τόνοι με έντονες κινήσεις του σώματος σα να έλεγε "πλησιάστε, εγώ θα σας σώσω". Δεν είπε ουσιαστικά τίποτα περισσότερο από αυτά που ακούμε καθημερινά από τους βουλευτές του με τα λόγια, αλλά με το σώμα του παρουσιαζόταν ως ο σωτήρας του έθνους. Το αν το κατάφερε ή όχι..... αυτό θα το δούμε. 

Ο Σαμαράς από την άλλη, πήγε στη Βουλή για να στηρίξει τους υπουργού του, τους βουλευτές του και να δικαιολογηθεί. Ξέρει ότι έχει εσωκομματικές αντιδράσεις, έπαιξε το χαρτί του ρεαλισμού, με πολλές δόσεις λαϊκισμού. 

Παρόλο που εξήγγειλε φοροελαφρύνσεις και αναφερόταν συνεχώς στα πλεονάσματα  του κράτους, ήξερε ότι ο κόσμος δεν θα τσιμπήσει καθώς υποφέρει. Έτσι ο λαϊκισμός ήταν ο τρόπος να παρασύρει σε άλλα μονοπάτια την κουβέντα. Αναφέρθηκε στο "εμπάργκο" που κήρυξε ο ΣΥΡΙΖΑ στον Πρετεντέρη (λες και ενδιαφέρει τον Έλληνα πολίτη το αν θα εμφανιστούν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ στον δημοσιογράφο), στον Άδωνη Γεωργιάδη (ο οποίος μπορεί να μην εμφανίζεται στα ίδια πάνελ με βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ αλλά βγαίνει με λινκ και δηλώνει εξόριστος!). Η Μπακογιάννη ανήγγειλε ότι θα φέρει νομοσχέδιο στη Βουλή για μειώσεις αντικειμενικών αξιών στα ακίνητα (ας μην  ξεχνάμε ότι έχει δικό της κόμμα και συνεργάζεται με τη ΝΔ), οπότε για να εμποδίσει μια τέτοια κίνηση, είπε ότι από τον επόμενο χρόνο θα μειώσει τον φόρο ακινήτων. 

Χρησιμοποίησε πάνω από δέκα φορές μέσα σε πέντε λεπτά την έκφραση "οι συνιστώσες" σας απευθυνόμενος στον Τσίπρα, και αυτό για να τονίσει στους βουλευτές του και στους πολίτες τη διαφορά συσπείρωσης των δύο κομμάτων. 

Δεν αξίζει τον κόπο να αναφερθώ σε όσα ψέματα είπε ο πρωθυπουργός, ή μάλλον σε μισές αλήθειες. Αυτό που αξίζει να προσεχθεί είναι ο λαϊκισμός που ξεχείλιζε από παντού και καπέλωσε μια τριήμερη συζήτηση στην οποία πολλοί βουλευτές είπαν αλήθειες, έκαναν προτάσεις, έδειξαν ότι το ψάχνουν και καταλαβαίνουν την κρίση που βιώνουν οι πολίτες. 

Ας σκεφτούμε όλοι καλά. Οι εποχές των παχιών αγελάδων πέρασαν. Οι εποχές που οι πολιτικοί έβγαιναν στα μπαλκόνια και έταζαν, πέρασαν ανεπιστρεπτί. Ή μήπως όχι; 

Αν και στις επόμενες εκλογές ψηφίσουμε με βάση τις πολλαπλές δόσεις λαϊκισμού που θα μας προσφέρουν απλόχερα, είμαστε άξιοι της μοίρας μας, και η επόμενη σύνθεση της βουλής θα είναι τρισχειρότερη από τη σημερινή. Και αυτό που είπε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην Έλσα Παπαδημητρίου το 1992 θα εξακολουθήσει να είναι αληθινό μια εικοσαετία αργότερα.......

(φωτογραφία από το blog: pieria-gr)

ΑΠΟΡΙΕΣ ΕΝΟΣ ΑΦΕΛΟΥΣ ΠΟΛΙΤΗ

Δεν είμαι οικονομολόγος, δεν έχω καμιά απολύτως γνώση οικονομικών. 

Στα 44 μου χρόνια όμως, έχω ζήσει αρκετά και έχω ακούσει ακόμα περισσότερα από πολιτικούς και πολιτικάντηδες. 

Σχετικά με τη μικρή ΔΕΗ δεν έχω άποψη. Έχω όμως απορίες. Και θα ήθελα να βγει ένας πολιτικός που ασχολείται με αυτά να μου τις λύσει. Ίσως είμαι αφελής αλλά έχω υπομονή να περιμένω. 

Απορία Νο1: Η Βουλή έκλεισε για τα θερινά τμήματα να ξεκουραστούν οι βουλευτές γιατί παρακουράστηκαν να ψηφίζουν μνημόνια, με την ρητή δήλωση ότι δεν υπάρχουν άλλα νομοσχέδια προς ψήφιση. Ξαφνικά τσουπ, ξεφύτρωσε ένα! 

- Το είχαν ξεχάσει στο συρτάρι και το θυμήθηκαν τώρα;

Απορία Νο2: Θα παραχωρήσουν το 30% της ΔΕΗ. Όμως η ΔΕΗ είναι στο χρηματιστήριο από τις 12 Δεκεμβρίου 2001. Δηλαδή κάποιοι έχουν μετοχές της ΔΕΗ, άρα δεν είναι κρατική. Είναι δημόσια καθώς το managment το έχει το δημόσιο. 

- Παραχωρώντας και το 30%, πόσες μετοχές μένουν στο δημόσιο;

Απορία Νο3: Εντολή και οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υπάρχουν και άλλοι πάροχοι ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα. Τώρα η ΔΕΗ είναι μονοπώλιο.. 

- Αν πουληθεί ένα κομμάτι της, δεν θα έχουμε ολιγοπώλιο; Δηλαδή δύο παρόχους; Τι είδους ανταγωνισμός θα είναι αυτός; (Αφού συγκρίνουν ενέργεια με τις επικοινωνίες, ας μην ξεχνάμε ότι έχουμε 5 παρόχους τηλεπικοινωνιών με παρόμοια τιμολόγια!)

Απορία Νο4: Στο νομοσχέδιο που ήρθε προς ψήφιση, δεν υπάρχει η υπογραφή του Υπουργού Οικονομικών Γκίκα Χαρδούβελη, αλλά η υπογραφή του Γιάννη Στουρνάρα που τώρα είναι ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας! 

- Τελικά μήπως το νομοσχέδιο ήταν όντως ξεχασμένο στο συρτάρι; 

Απορία Νο5: Το 1889 φτάνει το "ηλεκτρικό" στην Ελλάδα. Η Γενική Εταιρεία Εργοληψιών, κατασκευάζει στην Αθήνα την πρώτη μονάδα παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος. Το πρώτο κτίριο που φωτίζεται είναι τα Ανάκτορα και πολύ σύντομα ο ηλεκτροφωτισμός επεκτείνεται στο ιστορικό κέντρο της Πρωτεύουσας. 

Τον ίδιο χρόνο Βελγική Εταιρία αναλαμβάνει από τις τουρκικές αρχές να κατασκευάσει εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και να φωτίσει την Θεσσαλονίκη.

Η αμερικανική Εταιρία Thomson-Houston με τη συμμετοχή της Εθνικής Τράπεζας ιδρύει την Ελληνική Ηλεκτρική Εταιρία που θα αναλάβει την ηλεκτροδότηση μεγάλων ελληνικών πόλεων.

Το 1950 υπήρχαν στην Ελλάδα 400 εταιρείες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. 

Τον Αύγουστο του 1950 ιδρύεται η Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού, για να λειτουργήσει "χάριν του δημοσίου συμφέροντος" με σκοπό τη χάραξη και εφαρμογή μιας εθνικής ενεργειακής πολιτικής, η οποία μέσα από την εντατική εκμετάλλευση των εγχώριων πόρων, να κάνει το ηλεκτρικό ρεύμα δικαίωμα κάθε Έλληνα πολίτη, στη φθηνότερη δυνατή τιμή. (τα στοιχεία προέρχονται από την επίσημη ιστοσελίδα της ΔΕΗ)

- Οι ιθύνοντες έχουν διαβάσει την ιστορία της ΔΕΗ; 

Απορία Νο6: και φαρμακερή: Σύμφωνα με τον Μιχάλη Ταμήλο, βουλευτή Τρικάλων της Νέας Δημοκρατίας, μπορούμε να ζήσουμε χωρίς ρεύμα.......

- Το ρεύμα τελικά είναι ή δεν είναι κοινωνικό αγαθό;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

https://www.youtube.com/watch?v=oNVOeZmp218#t=18

  

Ο "ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΣ" ΤΗΣ ΡΕΠΟΥΣΗ

Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ από το 2008 το βιβλίο του Giles Milton, 

<Paradise Lost, Smyrna 1922:  The Destruction of Islam' s City of Tolerance>, 

<Χαμένος Παράδεισος, Σμύρνη 1922> σε μετάφραση Αλέξη Καλοφωλιά.

Το βιβλίο στα ελληνικά είναι 455 σελίδες, με βιβλιογραφία και εκτενείς αναφορές στοιχείων στις ευχαριστίες  και στο σημείωμα στο τέλος. 

Ο Giles Milton είναι συγγραφέας και δημοσιογράφος. Έγραψε την ιστορία της Σμύρνης βασιζόμενος στα ημερολόγια και τα γράμματα λεβαντίνικων οικογενειών, πολλά από αυτά ανέκδοτα,  στα Εθνικά Αρχεία των χωρών που αφορά η ιστορία καθώς και αφηγήσεις προσωπικές των επιζώντων και των  απογόνων των ξεριζωμένων εκείνου του καιρού.

Είναι μια ιστορική καταγραφή ενώ ταυτόχρονα και ένα γλαφυρό λογοτέχνημα. 

Δύσκολο για όποιον θέλει να αμφισβητήσει τα γεγονότα, γιατί θα πρέπει να αποδείξει ότι όλοι αυτοί που τα περιγράφουν έπεσαν θύματα ομαδικής παράκρουσης!!!

Δεν είναι ένα βιβλίο μυθοπλασίας αλλά ένα βιβλίο ανάπλασης της ιστορίας.

Επίσης περιλαμβάνει φωτογραφικό υλικό που αποδεικνύει την καταστροφή που συνέβη. 

Η ιστορία του ξεκινά από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, αναφέρεται εκτενώς στα πολιτικά και διπλωματικά παιχνίδια που παίχτηκαν εις βάρος  των Ελλήνων αλλά και όλων των υπηκόων της Σμύρνης και των παράλιων περιοχών από τον  βασιλιά Κωνσταντίνο και τον Βενιζέλο, μέχρι τους συσχετισμούς δυνάμεων που προέκυψαν από τις Κυβερνήσεις - Βρετανική, Ιταλική, Γερμανική, Αμερικανική.

Απομόνωσα ένα κομμάτι της ιστορίας που περιγράφεται στη σελίδα 355 της ελληνικής έκδοσης της επανεκτύπωσης του Φεβρουαρίου 2013. 

Είναι η απάντηση  στην ιστορικό καθηγήτρια κυρία Ρεπούση. Άραγε αυτή σαν ιστορικός όπως δηλώνει και δεν έχω λόγο να την αμφισβητήσω, έχει διαβάσει τα Εθνικά Αρχεία που υπάρχουν στην Ελλάδα, στην Βρετανία και στην Τουρκία; Ή να το θέσω καλύτερα: Ενδιαφέρθηκε να τα διαβάσει; Και αν ναι, το συμπέρασμά της ήταν ότι στην προκυμαία της Σμύρνης το 1922 υπήρξε συνωστισμός;;;

Ένας από τους τελευταίους Βρετανούς υπηκόους που επιβιβάστηκε στις λέμβους ήταν ο Πέρσυ Χάντκινσον. Αργότερα, θα έγραφε μια επιστολή προς το Βρετανό ύπατο αρμοστή στην Κωνσταντινούπολη εξιστορώντας του όλα όσα είδε εκείνη τη νύχτα. "Εάν η Εξοχότης σας μπορούσε να ακούσει τις κραυγές για βοήθεια και να δει τις ανυπεράσπιστες γυναίκες και τα παιδιά που πυροβολούνταν χωρίς έλεος ή έπεφταν στη θάλασσα για να πνιγούν σαν τα ποντίκια, θα είχατε συνειδητοποιήσει πλήρως τον τρόμο και τη βαρύτητα της κατάστασης".

Η προκυμαία της Σμύρνης είχε πράγματι γίνει η σκηνή μιας αξιοδάκρυτης ανθρώπινης δυστυχίας. Με μήκος σχεδόν τρία χιλιόμετρα και πλάτος μεγαλύτερο από εκείνο ενός ποδοσφαιρικού γηπέδου μπορούσε να χωρέσει εκατοντάδες χιλιάδες άστεγους ανθρώπους. Η μεταμόρφωσή της σε αυτοσχέδιο στρατόπεδο προσφύγων υπήρξε ταχύτατη και δραματική. Λίγες μόνο μέρες νωρίτερα, την προκυμαία δονούσαν οι ήχοι από τσιγγάνικες ορχήστρες και φιλαρμονικές. Τώρα η χαρά είχε αντικατασταθεί από τη δύσοσμη αθλιότητα. Οι ίδιοι άνθρωποι που μόλις πρόσφατα, φορώντας τα καλά τους, περνούσαν τα βράδια τους βολτάροντας πάνω κάτω είχαν τώρα καταλύσει στον ανοιχτό χώρο, με κάθε έννοια ιδιωτικότητας παραβιασμένη και χωρίς προμήθειες. 

Όταν έπεσε το σκοτάδι εκείνη την τρομερή Τετάρτη, η προκυμαία ήταν ασφυκτικά γεμάτη από σχεδόν μισό εκατομμύριο πρόσφυγες. Αυτοί αντιμετώπιζαν τον πραγματικό κίνδυνο να καούν ζωντανοί, γιατί τώρα η φωτιά είχε φτάσει στην προκυμαία - μια ανυπόφορη, πανίσχυρη κάψα που μεταδιδόταν από κτίριο σε κτίριο λόγω της ακατάσχετης χρήσης της βενζίνης. Το Θέατρο της Σμύρνης είχε τυλιχτεί στις φλόγες λίγο μετά την απομάκρυνση των Αμερικανών υπηκόων. Λίγα λεπτά αργότερα, το αμερικανικό προξενείο εξερράγη σε μια φλεγόμενη μάζα. Ο Τζορτζ Χόρτον είχε διαφύγει την τελευταία στιγμή. Κατάφερε να σώσει τα αρχεία του προξενείου, αλλά η αγαπημένη του βιβλιοθήκη έγινε παρανάλωμα. Η ζέστη ήταν τέτοια, ώστε τα παλαμάρια όσων πλοίων βρίσκονταν κοντά στις αποβάθρες άρχισαν να καίγονται. Όλα τα σκάφη απομακρύνθηκαν περίπου διακόσια πενήντα μέτρα από την προκυμαία, αλλά η κάψα εξακολουθούσε να είναι ανυπόφορη. 

"Οι φλόγες ανέβαιναν όλο και ψηλότερα" γράφει ο Οράν Ρέιμπερ. "Τα ουρλιαχτά του αλλόφρονος πλήθους στην προκυμαία ακούγονταν σε απόσταση ενάμισι χιλιομέτρου. Μπορούσες να διαλέξεις ανάμεσα σε τρεις τρόπους θανάτου: τη φωτιά που μαινόταν πίσω σου, τους Τούρκους που περίμεναν στα σοκάκια και τη θάλασσα που ανοιγόταν μπορστά σου.... στη σύγχρονη ιστορία, ίσως τίποτε δεν μπορεί να συγκριθεί με τη νύχτα της 13ης Σεπτεμβρίου στη Σμύρνη".

(Οι φωτογραφίες είναι από το βιβλίο. Ωστόσο όποιος θέλει να δει αρκετά μεγάλο φωτογραφικό υλικό μπορεί να επιλέξει στο google φωτογραφίες από τη Σμύρνη. Υπάρχουν πολλές, από διάφορα blogs που ασχολούνται με το θέμα.)