ΦΑΡΜΑΚΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ Η ΤΡΟΦΗ ΜΑΣ!

Χρησιμοποιώντας σαν τίτλο μια ρήση του Ιπποκράτη που έλεγε στους ασθενείς του, ξεκινώ να γράφω κάτι για το οποίο δεν γνώριζα μέχρι σήμερα, δεν έτυχε να ακούσω ποτέ, αλλά από τις πηγές που διάβασα μπορεί και να ισχύουν τα γραφόμενα και να μην είναι μόνο θεωρίες συνωμοσίας.

Αμέσως μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, ομάδα επιστημόνων πήγε στη Θεσσαλονίκη και ερεύνησε τις ομάδες αίματος και τις ιδιαιτερότητες της κάθε φυλής που υπήρχαν εκεί. Μετά από μελέτη δημοσίευσαν ένα σύγγραμμα σύμφωνα με το οποίο οι Έλληνες ήταν ομάδα αίματος 0, οι Χάζαροι ήταν Β, οι υπόλοιποι ήταν κατά πλειοψηφία Α.
Αρχές του 1923 ένα ζευγάρι γιατρών ξαναπήγε στη Θεσσαλονίκη για να ερευνήσει τη διατροφή των Ελλήνων. Σύντομα κατέληξαν ότι η βασική τροφή των Ελλήνων ήταν το ψωμί από ζεία. Το σιτάρι το χρησιμοποιούσαν για την τροφή των ζώων.
Στα εργαστήρια συνέκριναν τη ζεία με το σιτάρι και μέχρι το 1926 κατέληξαν σε σημαντικές διαπιστώσεις. Στον εγκέφαλο του ανθρώπου υπάρχει ένας αδένας τον οποίο ονόμασαν Αμυγδαλή. Αυτός ο αδένας δημιουργεί τη μνήμη και τη φαντασία των ανθρώπων με τριακόσια διαφορετικά αμινοξέα. Αυτά τα αμινοξέα για να συνδεθούν μεταξύ τους χρειάζονται μια κόλλα, η οποία ονομάζεται πρωτεΐνη στήριξης και μας την προσφέρουν οι τροφές. Εδώ έγκειται και η διαφορά μεταξύ της ζεία και του σιταριού. Το σιτάρι περιέχει γλουτένη (glou= κόλλα) η οποία ως πρωτεΐνη στήριξης είναι καλή και βοηθά στη μνήμη, αλλά συγκολλά  περισσότερες πρωτεΐνες από όσες απαιτούνται, με αποτέλεσμα να περιορίζει τη μνήμη σε λίγες εικόνες και μακροπρόθεσμα να καταστρέφει τη φαντασία και το δημιουργικό πνεύμα.
Αντίθετα, η πρωτεΐνη στήριξης της ζεία διασπάται από τα ένζυμα και αφομοιώνεται σαν καλή τροφή από τον οργανισμό. Περιέχει το αμινοξύ Λυσίνη, που βοηθά στην ευκολότερη πρόσληψη ασβεστίου και μαγνησίου, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, καταστέλλει τα ένζυμα των καρκινικών κυττάρων, καταστέλλει τις φλεγμονές. 

Πληροφοριακά, δείγματα ζείας βρέθηκαν σε ανασκαφές οικισμών που χρονολογούνται από το 12.000 π.Χ. Αναφορές της έχουμε από τον Όμηρο,  τον Ηρόδοτο, τον Διοσκουρίδη, τον Θεόφραστο. Ο Μέγας Αλέξανδρος τάιζε το στράτευμά του μόνο με ζεία για να είναι οι άντρες του υγιείς και πνευματικά ανεπτυγμένοι. 
Το λιμάνι της Ζέας ονομάστηκε έτσι λόγω των μεγάλων ποσοτήτων φορτωεκφόρτωσης για την εξαγωγή του δημητριακού αυτού.
Η Νέα Ζηλανδία (New Zealand) =Η Νέα Γη της Ζείας.
Η λέξη ζείδωρος = αυτός που προσφέρει ζωή, έχει πρώτο συνθετικό από το δημητριακό ζεία.
Τι συνέβη όμως και εξαφανίστηκε από την πρωτογενή παραγωγή της Ελλάδας η καλλιέργεια της ζείας; Εδώ αρχίζουν οι θεωρίες συνωμοσίας ( ; )

Η ζεία εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από την πρωτογενή ελληνική παραγωγή. 
Το 1928 ο Ελευθέριος Βενιζέλος, πρωθυπουργός της Ελλάδας, ζήτησε από το τμήμα Διεθνούς Υγείας της Κοινωνίας των Εθνών να στείλουν ένα κλιμάκιο για να ερευνήσουν τους λόγους της υψηλής θνησιμότητας του λαού. 

(Προσωπικό σχόλιο: χρειάζεται κλιμάκιο διεθνών εμπειρογνωμόνων να κρίνουν τους λόγους της υψηλής θνησιμότητας του λαού; Δεν φταίει μήπως το γεγονός ότι μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, οι Έλληνες είχαν πρόβλημα επιβίωσης; Δεν φταίει το γεγονός ότι δεν έφτανε η τροφή για όλους; Δεν φταίει το γεγονός ότι οι ξεριζωμένοι γύριζαν από τόπο σε τόπο για χρόνια μέχρι να τους δοθεί μέρος να εγκατασταθούν μόνιμα και μάλιστα σε παράγκες;)

Οι εμπειρογνώμονες παρέδωσαν την έκθεσή τους στην ελληνική κυβέρνηση. Αμέσως μετά η καλλιέργεια της ζείας απαγορεύτηκε σταδιακά και μέχρι το 1932 καταργήθηκε εντελώς. Το κατάφεραν με τη βοήθεια του στρατού, του ραδιοφώνου και του Τύπου που το κατέτασσε στις ζωοτροφές. Στα ελληνικά λεξικά μεταφράστηκε ως ζωοτροφή και με τα χρόνια σβήστηκε ακόμα και η λέξη από τη μνήμη μας!

Την ίδια περίοδο που καταργήθηκε σταδιακά η καλλιέργεια του δημητριακού αυτού, ξέσπασε το σκάνδαλο των αλεύρων. Επειδή οι Έλληνες δεν είχαν δημητριακά να παρασκευάσουν ζυμαρικά λόγω έλλειψης αλεύρου, έγιναν αθρόες εισαγωγές αλεύρων σίτου. Την ίδια εποχή, ο επιχειρηματίας Κοσμάς Πανούτσος που εμπορεύεται σιτηρά από τη Ρωσία, αποκτά την Ανώνυμη Βιομηχανική και Εμπορική Εταιρία Θεσσαλονίκης, τη γνωστή μας ως σήμερα "Αλλατίνη". Ο Πανούτσος ήταν στενός φίλος του Ελευθέριου Βενιζέλου και μάλιστα πολιτεύτηκε για μικρό χρονικό διάστημα μαζί του.
Οι εισαγωγείς σιτηρών έγιναν πάμπλουτοι σε μικρό χρονικό διάστημα. 
Επίσης κατά καιρούς έχει γραφεί ότι οι σύμμαχοί μας Αγγλογάλλοι και φίλοι του Βενιζέλου, μετά από μια δημοσιευμένη ιατρική μελέτη για τους ευφυείς λαούς και την διατροφή των αρχαίων Ελλήνων, του ζήτησαν να σταματήσει η παραγωγή της ζείας.

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο. Έτσι κι αλλιώς έγραψα όσα βρήκα και μου κίνησαν το ενδιαφέρον. Τα συμπεράσματα και την περαιτέρω αναζήτηση τα αφήνω σε εσάς.

Το προϊόν καλλιεργείται στον Καναδά, στη Γερμανία και στην Ιταλία και θα το βρει όποιος ενδιαφέρεται στα καταστήματα βιολογικών προϊόντων.



(πηγές: tovima, sch, oiko-iasis, troktiko)








ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΑΡΑΧΝΙΑΖΟΥΝ!

Πριν λίγες μέρες ήρθε στα χέρια μου μια καταγγελία από εργαζόμενο σε πλήρωμα ασθενοφόρου στη Νάξο. Υπάρχει μια έτοιμη πλήρως εξοπλισμένη μονάδα αιμοκάθαρσης η οποία κόστισε μερικά εκατομμύρια για να μην πω πολλά εκατομμύρια. Δημοπρατήθηκε το 2008, παραδόθηκε το 2009 και από τότε παραμένει ανενεργή. Μετά από αγώνες κατάφεραν να φέρουν και νεφρολόγο στο τμήμα ωστόσο εξακολουθεί μέχρι σήμερα η μονάδα να είναι κλειστή. Ο λόγος; Δεν υπάρχει αιμοδοσία! 
Οποιαδήποτε μονάδα πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας φροντίδας δεν μπορεί να λειτουργήσει αν δεν υπάρχει τμήμα αιμοδοσίας. Αυτό το ξέρουμε ακόμα κι εμείς που δεν είμαστε ειδικοί σε αυτά τα θέματα. 
Η Νάξος δεν είναι κανένα νησάκι στην άκρη της Ελλάδας και υγειονομικά καλύπτει και πολλά μικρά νησιά, τη Δονούσα, τη Σχοινούσα, την Ηρακλειά, τα Κουφονήσια, την Αμοργό. 
Νιώθουμε καθημερινά στο πετσί μας τις περικοπές στην κοινωνική πολιτική. Από μήνα σε μήνα, από μέρα σε μέρα, οι περικοπές είναι μεγαλύτερες και πιο δραστικές. Ίσως από μια πλευρά κατανοητός ο εξορθολογισμός της  δημοσιονομικής πολιτικής. Αλλά μήπως να  γίνεται με ρεαλιστικούς όρους;
Στην περίπτωση του Κέντρου Υγείας Νάξου, ένα νησί που το χειμώνα έχει δύσκολες καιρικές συνθήκες για τη μεταφορά ασθενών, το καλοκαίρι έχει πολύ τουρισμό, μια ρεαλιστική προσέγγιση θα ήταν η υποστήριξη της δευτεροβάθμιας φροντίδας ασθενών. 
Όταν υπάρχει η μονάδα τεχνητού νεφρού έτοιμη, πληρωμένη από την τσέπη μας, γιατί οι αιμοκαθαρόμενοι να μεταφέρονται σε άλλα νησιά για την αιμοκάθαρσή τους;
Γιατί μια ετοιμόγεννη γυναίκα να μεταφέρεται στη Σύρο ή στην Αθήνα;
Γιατί μια απλή επέμβαση σκωληκοειδίτιδας να μην μπορεί να υποστηριχτεί στο νησί;
Στο υπουργείο που κάνουν τους υπολογισμούς, έχουν υπολογίσει τα έξοδα μεταφοράς ενός ασθενή και την περίθαλψή του σε άλλο μέρος, σε σχέση με την περίθαλψή του ουσιαστικά στο σπίτι του;;;;
Πόσο είναι το κόστος δημιουργίας ενός τμήματος αιμοδοσίας;
Μήπως τελικά τα πάντα είναι θέμα κέρδους μερικών; Μήπως τελικά σε κάποιους δεν συμφέρει να λειτουργήσει πλήρως η δευτεροβάθμια φροντίδα στο νησί; Μήπως κάποιοι χάσουν από το φαγοπότι; 
Δεν το ξέρω. Αυτό που ξέρω είναι ότι εμείς οι Έλληνες έχουμε πληρώσει από την τσέπη μας εκατομμύρια για μηχανήματα που τελικά σκονίζονται μέσα σε κάποια δωμάτια. Το παρακάτω βίντεο είναι αδιάψευστος μάρτυρας. 
Ακούει κανείς;

ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ - ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΚΑΘΙΚΙΑ;

                                                     (φωτογραφία από το ethnos.gr)


Τον τελευταίο καιρό ανακινείται συνεχώς το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων, καθώς και του κατοχικού δανείου. Ήθελα να το ψάξω λίγο περισσότερο για να έχω προσωπική κρίση για τις απόψεις που ακούω. Διάβασα πολλά άρθρα σε διάφορα blogs, έψαξα εγκυκλοπαίδειες, ξεφύλλισα βιβλία ιστορίας. Και πέφτω κατά σύμπτωση στο σκάνδαλο Μέρτεν!
Ξέρει κανείς λεπτομέρειες για την υπόθεση αυτή; Κάτι έχουμε ακούσει, κάποιο αφιέρωμα έχουμε δει, κάπου ακούσαμε τον Μανώλη Γλέζο κάτι να ψελλίζει για αυτό, αλλά ως εκεί.
Ο Μαξ Μέρτεν ήταν ανώτατος εισαγγελέας με το βαθμό του λοχαγού στη ναζιστική Γερμανία. Το 1942 στάλθηκε στην Ελλάδα μαζί με τον Μάισνερ που ήταν διερμηνέας και υπασπιστής του. Εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη με διαταγή  της Κομμαντατούρ και σκοπό την εποπτεία των μέτρων κατά των Εβραίων και των περιουσιών αυτών. Τον αποκάλεσαν "Ο Δήμιος της Θεσσαλονίκης".
Θεωρήθηκε ο κύριος υπεύθυνος για τον εκτοπισμό περίπου 50.000 Εβραίων στο Άουσβιτς, καθώς και την αρπαγή και λεηλασία των περιουσιών τους και τυμβωρυχία του εβραϊκού νεκροταφείου. Η συνολική αξία ανήλθε στα 125.000.000 χρυσά φράγκα. Δύο χρόνια μετά, τελείωσε η υπηρεσία του εδώ και γύρισε στη Γερμανία.
Το 1946 συνελήφθη από τους Αμερικάνους στην κατοχική Γερμανία. Απευθύνθηκαν στον στρατιωτικό ακόλουθο της Ελλάδας, τον στρατηγό Ανδρέα Υψηλάντη ώστε να τον παραδώσουν στην Ελληνική κυβέρνηση, στα πλαίσια της συμφωνίας που είχαν υπογράψει οι σύμμαχοι, ότι οι εγκληματίες πολέμου θα δικάζονται στις χώρες διάπραξης των εγκλημάτων τους. Ο στρατηγός μας ζήτησε την απελευθέρωσή του "λόγω της άμεμπτης συμπεριφοράς του και των ανεκτίμητων υπηρεσιών του προς την Ελλάδα"!!! Ας μην ξεχνάμε ότι τότε μαινόταν ο εμφύλιος στην Ελλάδα.
Ξεκίνησε νέα καριέρα ως υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου Δικαιοσύνης στην μεταπολεμική Γερμανία και αναμίχθηκε και στην πολιτική με το κόμμα της αντιπολίτευσης που ζητούσε το διαχωρισμό των δύο Γερμανιών.
Το 1947 εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του το οποίο δεν εκτελέστηκε μέχρι τον Μάιο του 1957. Τότε ήρθε στην Ελλάδα για διακοπές σύμφωνα με τον ίδιο, για να παραστεί μάρτυρας κατά τη δίκη του Μάισνερ, ή για να πάρει το θησαυρό που είχε κρύψει σύμφωνα με άλλες εκδοχές. Αναγνωρίστηκε από θύμα του και μετά από καταγγελία συνελήφθη με εντολή του εισαγγελέα Ανδρέα  Τούση.
Το Νοέμβριο του 1958 ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής και ο υπουργός εξωτερικών Ευάγγελος Αβέρωφ επισκέφτηκαν τη Γερμανία με σκοπό την υπογραφή δανείου ύψους 200.000.000 μάρκων και τη διείσδυση γερμανικών κεφαλαίων στην Ελλάδα (βλέπε Siemens). Ασκήθηκαν πιέσεις προς τους Έλληνες πολιτικούς για την απελευθέρωση των εγκληματιών πολέμου (δεν το παραδέχτηκαν ποτέ οι πολιτικοί μας). Σύμφωνα με πηγές εκείνης της εποχής, ο Καραμανλής ζήτησε λίγη υπομονή από τη γερμανική πλευρά γιατί δεν μπορούσε να προχωρήσει στην απαίτηση αυτή καθώς ο Μανώλης Γλέζος ήταν ακόμα εκτοπισμένος σαν πολιτικός κρατούμενος και πολλοί άλλοι κομμουνιστές ακόμα στέλνονταν σε ξερονήσια και ήξεραν ότι οι αντιδράσεις θα ήταν έντονες.
Ωστόσο χωρίς καθυστέρηση, το Ιανουάριο του 1959 η κυβέρνηση έφερε νομοσχέδιο το οποίο και ψηφίστηκε "Περί τροποποιήσεως της νομοθεσίας για τα εγκλήματα πολέμου", σύμφωνα με το οποίο "αναστέλλεται αυτοδικαίως και χωρίς να απαιτείται απόφασις δικαστηρίου πάσα δίωξη Γερμανών υπηκόων, φερόμενων ως εγκληματιών πολέμου, καθώς και η εκτέλεση πάσης ποινής ή το υπόλοιπο αυτής". Επίσης έκλεισε το γραφείο εγκληματιών πολέμου. 
Ο υπουργός δικαιοσύνης Κωνσταντίνος Καλλίας δήλωσε στη Βουλή ότι πρέπει να παραμεριστούν τα εμπόδια για την ανάπτυξη των σχέσεών μας με τη Γερμανία και τόνισε ότι η ψήφιση του νομοσχεδίου είναι πράξη πολιτικής σκοπιμότητας!
Στις αντιδράσεις των Καλαβρυτινών, ο αντιπρόεδρος Παναγιώτης Κανελλόπουλος δήλωσε στη βουλή: Κατέχομαι υπό βαθείας ευλαβείας έναντι των θυμάτων των Καλβρύτων, αλλά αι σφαγαί εκεί προεκλήθηκαν ως αντίποινα δια φόνους Γερμανών και μάλιστα αιχμαλώτων.....
Οι αντιδράσεις ήταν εντονότατες από την πλευρά της αντιπολίτευσης. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης (από το κόμμα των Φιλελευθέρων), ο Ηλίας Τσιριμώκος και ο Σταύρος Ηλιόπουλος  (από την ΕΔΑ) κατηγόρησαν την κυβέρνηση ότι υπέκυψαν σε πιέσεις των Γερμανών και αμνηστεύουν εγκληματίες του ελληνικού λαού. Έγινε και μεγάλο θέμα στις ευρωπαϊκές και αμερικάνικες εφημερίδες, με πρωτοσέλιδο στους Τάιμς του Λονδίνου "Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΜΝΗΣΤΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΣΦΑΓΕΙΣ ΤΗΣ".!!!!
'Ετσι, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να εκδώσει νέο νομοθετικό διάταγμα με το οποίο εξαιρούσε τον Μέρτεν από την εφαρμογή του προηγούμενου νομοσχεδίου. 

                                                           (φωτογραφία από stavrochoros) 

Ο Μαξ Μέρτεν τελικά δικάστηκε τον Φεβρουάριο του 1959 από το Ειδικό Στρατοδικείο Εγκλημάτων Πολέμου με προεδρεύοντα τον συνταγματάρχη Κοκορέτσα. Η δίκη διήρκεσε 20 μέρες. Καταδικάστηκε από 6 ως 20 χρόνια για παράνομους εγκλεισμούς σε στρατόπεδα ελλήνων και εβραίων, θανάτους από ασιτία, φόνους και καταστροφή του εβραϊκού νεκροταφείου. Τελικά του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης 25 χρόνων κατά συγχώνευση !!!!!
Λίγους μήνες μετά, το Νοέμβριο του 1959 ο Μέρτεν απελάθηκε στη Γερμανία. Εκεί δικάστηκε και αφέθηκε ελεύθερος λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων!!!

από δεξιά, ο Δημήτρης Μακρής, Κωνσταντίνος Καραμανλής, και Παναγιώτης Πιπινέλης (μετέπειτα υπουργός εξωτερικών της χούντας
                                          (φωτογραφία από το stavrochoros.pblogs.gr)

Η υπόθεση αυτή δεν έκλεισε εδώ! Κατά την προσωπική μου άποψη το μεγαλύτερο σκάνδαλο επακολούθησε και η δίκη του Μέρτεν ωχριά μπροστά στα υπόλοιπα στοιχεία. 
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1960 η "Ηχώ του Αμβούργου" και το περιοδικό "Ντερ Σπίγκελ" δημοσίευσαν αφηγήσεις του Μέρτεν, σύμφωνα με τις οποίες ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο υπουργός Εσωτερικών Δημήτρης Μακρής, η σύζυγός του Δοξούλα Λεοντίδη και ο υφυπουργός εθνικής άμυνας Γεώργιος Θεμελής ήταν έμμισθοι πληροφοριοδότες των γερμανικών αρχών κατοχής και έπαιρναν αμοιβές από τις κατασχεμένες περιουσίες των εβραίων.
Ο σάλος που ξεσπά σε πανευρωπαϊκό και αμερικανικό επίπεδο είναι τρομακτικός. Η ελληνική αντιπολίτευση ζητά από τους παραπάνω να παραιτηθούν και να ασκήσουν μηνύσεις για συκοφαντική δυσφήμηση εναντίον του Μέρτεν στα γερμανικά δικαστήρια. Αυτοί αρνούνται και ο Μακρής με τον Θεμελή κατέθεσαν μηνύσεις στα ....... ελληνικά δικαστήρια! Ο Καραμανλής δεν έκανε ούτε αυτό με τη δικαιολογία ότι η δικαστική κρίση για τους δύο υπουργούς θα έκρινε και τη δική του περίπτωση. Ενδείξεις για την ανάμειξη Καραμανλή δεν βρέθηκαν ποτέ. Αντίθετα, για τους άλλους τρεις υπήρξαν ισχυρές. Επίσης, ο γερμανικός τύπος έγραψε χωρίς να διαψευστεί ποτέ ότι ο Μέρτεν διέθετε φωτογραφικό υλικό για την απόδειξη των ισχυρισμών του. 
Τελικά το ηθικό και πολιτικό πρόβλημα παρέμεινε για πάντα ανοικτό. Ποτέ δεν έγινε δίκη για την υπόθεση αυτή, ποτέ δεν αποδείχτηκε αν οι ισχυρισμοί αυτοί ισχύουν, ποτέ δεν ξεπλύθηκε το στίγμα των συκοφαντιών.  
Πάντως όταν αρχίσαμε να κάνουμε κινήσεις για το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές αποζημιώσεις, η γερμανική πλευρά υποστήριζε ότι είχε προφορική διαβεβαίωση από τον Καραμανλή ότι η Ελλάδα δεν θα τα διεκδικήσει!
Ίσως δεν μάθουμε ποτέ την πλήρη αλήθεια για το σκάνδαλο αυτό. Βγαίνουν αβίαστα όμως μερικά συμπεράσματα. 
Το πρώτο είναι ότι οι Γερμανοί είναι φίλοι μας και μας βοηθάνε! 
Το δεύτερο ότι μπροστά στον κομμουνιστικό κίνδυνο οι εθνικοπατριώτες θα κάνουν τα πάντα για να μας σώσουν!
Και τέλος, η εξάρτησή μας από τις μεγάλες Δυνάμεις. Από ότι αποδεικνύεται από την ιστορία, οι πολιτικοί μας δεν υπηρετούν τα εθνικά μας θέματα. Πάντα μα πάντα, είτε από σκοπιμότητα, είτε από ηλιθιότητα, οι πολιτικοί μας θα βάζουν τη χώρα μας κάτω από ξένη κηδεμονία.


                                               (φωτογραφία από το epirus-ellas.gr)

πολλά από τα στοιχεία της ανάρτησης τα πήρα από τα blogs: jungle-report, stavrochoros, και τη wikipedia.

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΘΑΓΕΝΕΙΑ;



Πριν αναφέρω γιατί βάζω τον συγκεκριμένο τίτλο στο άρθρο μου, θα ήθελα να παραθέσω πρώτα κάποιες ερωτήσεις. Ας δοκιμάσουμε να τις απαντήσουμε.

ΙΣΤΟΡΙΑ
-Ποιες εθνικές γιορτές γνωρίζετε;
-Τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου και τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου;
-Τι γνωρίζετε για την ελληνική επανάσταση;
-Τι ήταν η Φιλική Εταιρία;
-Τι γνωρίζετε για τα κρυφά σχολεία;
-Αναφέρετε ήρωες της ελληνικής επανάστασης.
-Τι γνωρίζετε για τον Ι. Μεταξά;
-Τι γνωρίζετε για την μικρασιατική καταστροφή;
-Τι ξέρετε να πείτε για τον Μέγα Αλέξανδρο;
-Τι γνωρίζετε για τον Όμηρο;
-Τι πραγματεύεται η "Ιλιάδα" και τι η "Οδύσσεια";
-Πότε έγινε η άλωση της Κωνσταντινούπολης;
-Ποιος ήταν ο πρώτος πρωθυπουργός της Ελλάδας;
-Ποια ήταν η πρώτη πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους;

ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ
-Ποια είναι τα μεγαλύτερα σε έκταση νησιά της Ελλάδας;
-Αναφέρετε τις χώρες με τις οποίες συνορεύει η Ελλάδα.
-Γνωρίζετε πού βρίσκεται η Ελλάδα στο χάρτη της Ευρώπης;
-Ποια είναι τα θαλάσσια και χερσαία σύνορα της Ελλάδας;
-Ποιες θάλασσες βρέχουν τη χώρα μας;
-Μπορείτε να ονομάσετε τα Επτάνησα;
-Ποιες άλλες ομάδες νησιών γνωρίζετε;
-Οι Κυκλάδες από πού πήραν την ονομασία τους;
-Γνωρίζετε μερικά από τα μεγαλύτερα βουνά της Ελλάδας;
-Μπορείτε να αναφέρετε μερικά γνωστά ποτάμια της χώρας;
-Αναφέρετε μερικές φυσικές ή τεχνητές λίμνες.
-Ποιες μεγάλες πόλεις της χώρας γνωρίζετε;

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
-Γνωρίζετε από πού πήρε το όνομά της η πόλη της Ολυμπίας;
-Έχετε επισκεφτεί την Κνωσό και τη Φαιστό; Τι γνωρίζετε για τα μνημεία αυτά;
-Τι γνωρίζετε για την Επίδαυρο;
-Τι είναι τα Ελγίνεια Μάρμαρα και γιατί ονομάστηκαν έτσι;
-Έχετε επισκεφτεί τον Παρθενώνα; Γνωρίζετε μερικά πράγματα;
-Τι είναι το Μέγαρο Μουσικής;
-Τι ξέρετε για την Ακρόπολη;
-Αναφέρετε σημαντικούς Έλληνες ποιητές και λογοτέχνες.
-Έχετε πάει σε κάποιο μουσείο; Γνωρίζετε μερικά;
-Γνωρίζετε Έλληνες ζωγράφους;
-Έχετε ποτέ επισκεφτεί την Εθνική Πινακοθήκη; Τι εκτίθεται εκεί;
-Τι γνωρίζετε για την προσωπικότητα του Χατζηδάκη ή του Θεοδωράκη;
-Γνωρίζετε άλλους μουσικούς ή συνθέτες;

ΠΟΛΙΤΙΚΗ
-Ποιος είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας;
-Ποιος είναι ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας;
-Ποιος είναι ο Υπουργός Οικονομικών της Ελλάδας;
-Πόσοι είναι οι βουλευτές;
-Ποια είναι τα ανώτατα δικαστήρια;
-Τι ξέρετε για τον Άρειο Πάγο;
-Ξέρετε τι είναι το Σύνταγμα;
-Πότε μπήκε η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
-Τι είναι το Συμβούλιο της Ευρώπης;
-Τι είναι ο ΟΗΕ;

ΤΟΠΙΚΗ ΖΩΗ
-Ποιες εφημερίδες εκδίδονται στο νομό σας;
-Αναφέρετε τις μεγαλύτερες πλατείες του νομού σας.
-Ποιος είναι ο δήμαρχος στον τόπο διαμονής σας;
-Αναφέρετε μερικές παραλίες του νομού σας (αν υπάρχουν).

ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ
-Τι σημαίνουν τα αρχικά ΔΝΤ;
-Τι είναι το μνημόνιο;
-Τι γνωρίζετε για την τρόικα;

Αυτές ή παρόμοιες ερωτήσεις πρέπει να απαντήσουν οι μετανάστες που αιτούνται μόνιμη διαμονή στη χώρα μας ή απόκτηση ιθαγένειας. Με βάση την κλίμακα του Κοινού Ευρωπαϊκού Πλαισίου Αναφοράς στην Ελλάδα για την απόκτηση ιθαγένειας απαιτείται χαμηλό επίπεδο γλωσσομάθειας (επίπεδο Α2), όταν στη Δανία απαιτείται υψηλό επίπεδο (C2) και στην Κύπρο δεν είναι απαραίτητη η γλωσσική επάρκεια. 
Σύμφωνα με την εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών για τον καθορισμό ουσιαστικών προϋποθέσεων για την διαδικασία πολιτογράφησης που εκδόθηκε το 2010, η επιτροπή για να εισηγηθεί θετικά ο υποψήφιος θα πρέπει να διαθέτει ένα ελάχιστο επίπεδο επάρκειας σε κάθε έναν από τους τρεις κύριους τομείς που είναι: η γνώση της γλώσσας, το επίπεδο ένταξης στην κοινωνική και οικονομική ζωή, και τη δυνατότητα ενεργής συμμετοχής στην πολιτική ζωή της χώρας. Αν ο υποψήφιος κριθεί άριστος στους δύο από τους τρεις τομείς αλλά ανεπαρκής ως προς τον τρίτο, η αίτησή του θα πρέπει να απορριφθεί. Αν ο υποψήφιος κρίνεται επαρκής και στους τρεις τομείς αλλά όχι άριστος, η επιτροπή θα πρέπει να εισηγηθεί θετικά.
Ο υποψήφιος, σύμφωνα με την εγκύκλιο, θα πρέπει να έχει απόλυτη κατανόηση στον προφορικό λόγο και στη δυνατότητα επικοινωνίας. Να έχει τη δυνατότητα να καταλαβαίνει το νόημα μιας συνομιλίας δύο φυσικών προσώπων, και να κατανοεί απλές δημόσιες ανακοινώσεις. 
Όλα αυτά είναι πολύ ωραία και συμφωνώ απολύτως. Ο μετανάστης που θέλει να γίνει μόνιμος κάτοικος Ελλάδας πρέπει να μπορεί να συμμετέχει ενεργά στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου μας, να έχει άποψη για τον τόπο αυτό, και να μπορεί να ενταχθεί χωρίς προβλήματα. 
Ωστόσο διαβάζοντας τις ερωτήσεις που τίθενται έχω την απορία μήπως θα πρέπει και εμείς οι Έλληνες να περνάμε από επιτροπή που θα δίνει θετική γνωμάτευση για την ιθαγένειά μας. Είναι δυνατόν, αν όντως ισχύει ότι τίθενται οι παραπάνω ερωτήσεις, να απαντηθούν από έναν μετανάστη που ήρθε στην Ελλάδα στα 20 του χρόνια και δεν πήγε καθόλου σχολείο παρά μόνο τις 150 ώρες που απαιτούνται για να καταθέσει αίτηση;
Δεν θα αναφέρω την άποψή μου για την ιθαγένεια των μεταναστών αλλά θα ήθελα να θέσω μια απορία. Μήπως αξίζει τον κόπο να χρησιμοποιηθούν οι ερωτήσεις αυτές ή παρόμοιες σαν μπούσουλας στα σχολεία μας, μπας και οι μαθητές ξεφύγουν από την παπαγαλία και μάθουν την όμορφη ιστορία της Πατρίδας μας, και ασχοληθούν πιο ενεργά και  εντέλει πιο πολιτικοποιημένα  με την κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου μας; Λέω μήπως;

Σαν παράδειγμα θα αναφέρω ένα περιστατικό που έκανε πριν καιρό το γύρο του διαδικτύου, όπως το περιέγραψε γλαφυρά ο καθηγητής του Πάντειου Πανεπιστημίου Δονάτος Παπαγιάννης.

"Το μάθημα γίνεται σε προχωρημένο εξάμηνο του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης. Το παρακολουθούν περίπου τριακόσιοι φοιτητές. Υπό προθεσμία δηλαδή, νέοι επιστήμονες. Κάποια στιγμή ο λόγος στρέφεται στον Μαραθώνιο που έλαβε χώρα στην Αθήνα και προκάλεσε μάλιστα το ενδιαφέρον σε αθλητές όλου του κόσμου, αλλά και του ελληνικού κοινού, αφού προβλήθηκε από την τηλεόραση.
Ρώτησα με την εκαιρία τους φοιτητές μου να μου πουν λόγω ποιου γεγονότος οργανώνεται ο συγκεκριμένος αγώνας δρόμου. Άκρα του τάφου σιωπή. Ουδεμία απάντηση.. Ουδείς γνώριζε! Επέμεινα.... "Δεν θα προχωρήσω την παράδοση του μαθήματος αν δεν ακούσω απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα¨είπα. Ξάφνου σηκώνεται ένα χέρι. Με αυτοπεποίθηση. Δεν τρέμει. Νιώθω μια ελαφριά εκτόνωση. Επιτέλους γνωρίζει ένας, σκέφτηκα. Σώθηκε τουλάχιστον η τιμή του Πανεπιστημίου.
Ήταν φοιτήτρια. Με άψογη εκφραστική λεπτότητα και με καταπληκτική ακρίβεια περιέγραψε τα γεγονότα της μάχης του Μαραθώνα. Ένιωσα μια κρυφή αγαλλίαση. Αλλά ταυτόχρονα και περηφάνεια για την πληθωρική ευρυμάθεια της φοιτήτριάς μου, έστω κι αν ήταν μία και μοναδική. Για να την επιβραβεύσω, τη ρώτησα πώς τη λένε και από ποιο μέρος της Ελλάδας είναι (με τον ενδόμυχο φόβο μήπως ήταν από το Μαραθώνα!). Με έμφυτη ταπεινότητα μου απάντησε: "Με λένε Συλβάνα και είμαι από την Αλβανία".....


Ο ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΣ ΜΕΣΑΙΩΝΑΣ ΧΤΥΠΗΣΕ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΜΟΥ. ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ;



Ο Μεσαίωνας έμεινε γνωστός στην ιστορία ως η περίοδος των σκοτεινών αιώνων. Μια χιλιετία θρησκευτικού φανατισμού και οπισθοδρόμησης. Το σύστημα διακυβέρνησης στις περισσότερες περιοχές ήταν ο λεγόμενος φεουδαλισμός. Στηριζόταν σε μια αλληλουχία υποτέλειας των ηγεμόνων, των φεουδαρχών και των δουλοπάροικων. Οι ηγεμόνες είχαν περιορισμένες δυνατότητες και στηρίζονταν στην ανταπόκριση των φεουδαρχών για να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα που προέκυπταν. Οι δουλοπάροικοι ήταν προσδεδεμένοι στο κτήμα του φεουδάρχη χωρίς καμιά απολύτως δυνατότητα αντίληψης των πραγμάτων πέρα από την καθημερινότητα του φέουδου και τις υποχρεώσεις του σε αυτό. Η βελτίωση της αγροτικής και βιοτεχνικής τεχνολογίας και πρακτικής και η αύξηση της παραγωγής ανήκε κατά κύριο μέρος στον φεουδάρχη, και μόλις ένα πολύ μικρό ποσοστό πήγαινε στους δουλοπάροικους ίσα να φυτοζωούν. 
Γιατί τα γράφω αυτά; Ο Μεσαίωνας ήταν μια σκοτεινή περίοδος που υποτίθεται πρέπει να μελετάμε για να διδασκόμαστε, αλλά ποτέ να μην εφαρμόσουμε. Κι όμως. Κάτι που τελείωσε πριν 500 και κάτι χρόνια αναβιώνεται σήμερα στην εργασία μου, στη ζωή μου. 
Από 17 χρονών μπήκα στην αγορά εργασίας κάνοντας δουλειές του ποδαριού. Στα 21 ξεκίνησα να δουλεύω σε εργοστάσιο. Η βάρδια νυχτερινή, εγώ τη ζήτησα, για να βγάζω περισσότερα χρήματα και για να μπορούμε να μεγαλώσουμε με τον άντρα μου το παιδί μας. Συχνά θυμάμαι μια ταινία του Θανάση Βέγγου στην οποία πρωταγωνιστούσε με τη Ματζουράνη και επειδή δούλευαν διαφορετικά ωράρια έγραφαν ραβασάκια ο ένας στον άλλο. Μου βγάζει ένα γέλιο πικρό γιατί αυτό γινόταν και σε μας. Ήταν όμως εις γνώση μας. Θέλαμε να το κάνουμε. Μπορεί να στερούμασταν ο ένας τον άλλο, αλλά πιστεύαμε ότι είμαστε νέοι και με όρεξη για δουλειά, οπότε είχαμε το περιθώριο να δουλέψουμε για να ζούμε μια άνετη ζωή και αργότερα να θερίσουμε τους καρπούς όλης αυτής της στέρησης. 
Μερικά χρόνια μετά και για λόγους ανωτέρας βίας σταμάτησα την εργασία μου και ο άντρας μου αποφάσισε να δουλέψει και δεύτερη δουλειά, και τρίτη δουλειά. Όλες με ένσημα, όλες με κρατήσεις. Δούλευε 7 μέρες την εβδομάδα. Και πάλι εις γνώση μας. Και πάλι σκεφτόμασταν ότι είμαστε νέοι, έχουμε το χρόνο. Τώρα προέχουν οι υποχρεώσεις, να μεγαλώσουμε τα παιδιά, να τα στείλουμε σχολείο, να κάνουμε και μια καβάτζα να φτιάξουμε ένα σπίτι να γλιτώσουμε τα νοίκια.
Αυτή η κατάσταση διήρκησε 6 χρόνια. Ξαναέπιασα δουλειά στο ίδιο εργοστάσιο που δούλευε ο άντρας μου. Μια δουλειά μέσα στα τοξικά και στα χημικά με μικρό μεροκάματο. Ωστόσο δουλεύοντας και οι δύο, η ζωή μας εξακολουθούσε να είναι άνετη και χωρίς μεγάλες στερήσεις. Η εταιρία  εξαγωγική και με μεγάλο κύκλο εργασιών αλλά ταυτόχρονα σχεδόν οικογενειακή και πολυπολιτισμική. 
Μετά από 10 χρόνια που δούλεψα αρχίζει η κρίση. Μας μαζεύει, μας μιλάει για την αγελάδα που πρέπει μόνο να την αρμέγουμε αλλά εμείς θέλουμε να τη σφάξουμε, μας μιλάει για μειώσεις προσωπικού (μέσα σε 4 χρόνια από 120 άτομα μείναμε μόλις 25), μας αναφέρει ότι η παραγωγή έπεσε και πρέπει να βοηθήσουμε. Το κάναμε. Όλο το 2011 δουλεύαμε για το μισό μεροκάματο έτσι ώστε να μειωθεί το εργατικό κόστος και να ξανασταθεί το εργοστάσιο στα πόδια του. Τον επόμενο χρόνο του ξεκαθαρίσαμε ότι δεν γίνεται να συνεχίσουμε έτσι και μας γύρισε στο μισθό που παίρναμε πριν.
Και φτάνω στο δια ταύτα που είναι σκληρό και πονάει την καρδιά και την ψυχή μου. Ο εργοδότης εφαρμόζει όλα όσα νόμιμα ή παράτυπα του δίνει δικαίωμα το κράτος να κάνει. Παράτυπα, μας χρωστάει μέρος του επιδόματος αδείας και του χριστουγεννιάτικου δώρου του 2011! Δεν μας έχει πληρώσει τους τελευταίους πέντε μήνες. Μας δίνει έναντι για κάθε μήνα ένα μικρό ποσό, αλλά για να καλύψει τα ποσά που μας χρωστά θα πάρει πολύ καιρό. Είναι ένα γεγονός που αποδεχτήκαμε τον τελευταίο ένα χρόνο. Ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος, δεν λένε; Η επόμενη κίνησή του και η οποία είναι νόμιμη ήταν να μειώσει τις μέρες εργασίας. Εγώ προσωπικά δουλεύω τρεις μέρες, άλλοι τέσσερις, άλλοι δύο μέρες! Το ποσό που μου βγαίνει κάθε μήνα είναι μικρότερο των 400 ευρώ αν και δουλεύω εκεί τουλάχιστον 12 χρόνια. Μόλις 32 ευρώ μεροκάματο τα τελευταία 8 χρόνια. Καμιά απολύτως αύξηση έτσι κι αλλιώς πριν, κατακόρυφη μείωση του εισοδήματος τώρα πια και βεβαίως μείωση των ενσήμων.
Αφού έκανε αυτές τις κινήσεις, σχεδόν εκβιαστικά και παράτυπα, μας υποχρεώνει να δουλεύουμε επιπλέον ώρες την ημέρα χωρίς να πληρωνόμαστε. Λέω σχεδόν εκβιαστικά, γιατί μας έβαλε την επιλογή, ή αύξηση ωρών εργασίας ή μείωση μεροκάματου. Φυσικά προτιμήσαμε την πρώτη επιλογή. 
Την περασμένη εβδομάδα και  με συνεννόηση του λογιστή της εταιρίας και ενός "εργατοπατέρα" που δουλεύει μαζί μας πίσω από την πλάτη μας, μας μάζεψαν για να ζητήσουν να προσφέρουμε ότι μπορούμε επιπλέον για την στήριξη της εταιρίας. Ποιο είναι αυτό το επιπλέον; Να αυτοπροτείνουμε μείωση μεροκάματου κατά 10%. Μας ξεκαθάρισε (και το ξέρουμε) ότι με βάση το νέο μνημόνιο από τον Απρίλιο που τελειώνει η μετενέργεια στους κλάδους μας έχει δικαίωμα να προχωρήσει σε μείωση 20% μεσοσταθμικά. Μπορεί να την κάνει μόνος του σαν εργοδότης αλλά δεν θέλει. Είναι λογικό γιατί δεν δουλεύουμε με μηχανές που μετρούν παραγωγή. Εμείς οι ίδιοι είμαστε μηχανές. Μπορούμε να του καθυστερήσουμε την παραγωγή και το ξέρει, οπότε προτιμά να δεχτούμε μόνοι μας τη μείωση. Πάντως έτσι κι αλλιώς η μείωση θα γίνει είτε το δεχτούμε είτε όχι. Περιμένει την πρώτη εβδομάδα της Σαρακοστής την απάντησή μας.
Έναν άλλο εκβιασμό που χρησιμοποιεί είναι οι οικονομικοί μετανάστες. Έκανε την πρόταση να φέρουμε έλληνες άνεργους (αν γνωρίζουμε, που φυσικά και όλοι γνωρίζουμε κάποιους που θέλουν δουλειά), να διώξει τους ξένους και να τους πάρει με το ίδιο μεροκάματο! Η τακτική της Χρυσής Αυγής που δουλεύει για το σύστημα πριν από αυτό. Φέρνοντας εγώ τον έλληνα άνεργο που θα πάρει 24 ευρώ μεροκάματο, θα υποχρεωθώ εκ των πραγμάτων να δουλέψω κι εγώ με αυτό το μεροκάματο!
Προσωπικά έχω φτάσει στα όριά μου και σωματικά και ψυχικά. Δεν έχω τη δύναμη πια να παλέψω για τα δικαιώματά μου. Η αμηχανία που ένιωθα τον τελευταίο καιρό για τα καινούρια δεδομένα έχει γυρίσει σε παραίτηση, πράγμα που είναι πολύ χειρότερο αλλά δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω. Κοιμάμαι και ξυπνάω καθημερινά με το φάσμα της ανεργίας . Αν μείνω σπίτι θα πεινάσω. Αν δουλέψω όμως με αυτά τα δεδομένα και πάλι θα πεινάσω. Οι υποχρεώσεις έχουν αυξηθεί κατακόρυφα όπως όλων, ένα παιδί με προβλήματα υγείας και επιπλέον έξοδα, ένα άλλο παιδί που σπουδάζει μακριά. Πώς μπορώ να ξεχειλώσω κάτι που είναι πάγιο; Τι έξοδα να μειώσω όταν αυτά είναι σταθερά, ενώ αντίθετα οι μισθοί που μπαίνουν στο σπίτι πήραν την κατηφόρα; Μέχρι πότε θα έχουμε τη δυνατότητα να καλύπτουμε τα έξοδα μιας φοιτήτριας που δεν της παραχωρούν δωμάτιο στη φοιτητική εστία, τα έξοδα ενός σπιτιού που με τεράστιες στερήσεις φτιάξαμε για να μη χρωστάμε στεγαστικό δάνειο στην τράπεζα; 
Από την άλλη οργίζομαι όταν ακούω τον υφυπουργό εργασίας Νίκο Παναγιωτόπουλο να λέει ότι δεν υπάρχουν πια κεκτημένα εργασιακά δικαιώματα και πρέπει να προσαρμοστούμε στα καινούρια δεδομένα. Ποια καινούρια δεδομένα; Τα δεδομένα ενός εργασιακού μεσαίωνα; Αντί να δουλεύουμε για να ζούμε, να ζούμε για να δουλεύουμε; Το αίμα που χύθηκε τα προηγούμενα χρόνια για τα εργασιακά δικαιώματα  πάει χαμένο; Πρέπει να χυθεί νέο αίμα για να ξαναπάρουμε πίσω ότι χάνουμε τώρα; 
Ότι βρέξει ας κατεβάσει. Θα το παλέψουμε όσο μπορέσουμε. Μετά θα πούμε έχει ο Θεός. Και δεν θα πεθάνουμε. Απλά θα φυτοζωούμε όπως συνέβαινε με τους δουλοπάροικους πριν από 500 χρόνια.